Blijvend in balans

In 2006 hielpen 1,4 miljoen mensen in Nederland zieke of gehandicapte familieleden, vrienden of bekenden. Het aantal verleners van informele zorg zal in 2020 zijn gestegen tot 1,6 miljoen. De omvang van de groep helpende 65-74 jarigen neemt het snelst toe. De groei van het aantal ontvangers van informele zorg zal bescheiden zijn: van 370.000 in 2006 naar 380.000 in 2020. Deze publicatie schetst een systematisch en cijfermatig beeld van het toekomstig aanbod en gebruik van informele zorg. Positieve trend is de stijging van het aantal relaties met zorgpotentieel bij ouderen. Ook bij andere groepen, zoals mensen met een verstandelijke beperking, is sprake van wat ruimte voor informele zorg. Er zijn ook ontwikkelingen die de informele zorgverlening temperen, zoals de toenemende arbeidsparticipatie van vrouwen en ouderen, de grotere geografische afstanden tussen familieleden en een geringere geneigdheid om informele zorg te geven, aspecten die sterk samenhangen met het stijgende opleidingsniveau van de bevolking. Daarnaast hebben lang niet alle mensen met beperkingen een voorkeur voor informele zorg; een deel voelt zich bezwaard hulp van naasten te ontvangen. Of het geven en het ontvangen van informele zorg in balans blijven, hangt niet alleen af van de kenmerken potentiële helpers en ontvangers, maar ook van de keuzen die de overheid maakt. Zo leidt een sterkere nadruk op de eigen verantwoordelijkheid voor het sociale netwerk bijvoorbeeld tot een grotere behoefte aan vrijstelling van betaalde arbeid. Dit onderzoek is uitgevoerd op verzoek van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.