De weg

Door de ogen van twee dorpskinderen, het meisje Doerga en haar jongere broertje Appoe, wordt ons een intensieve blik gegund op het leven op het platteland van Bengalen (Noordoost-India). Vooral via Appoe, het zeer gevoelige zoontje van de brahmanenpriester Horihor, die we gedurende de eerste dertien jaar van zijn leven volgen, maken we kennis met het Bengaalse land, de kleurrijke dorpsbevolking en de vele verhalen en mythen die er de ronde doen. Wanneer aan het eind van het boek Appoe en zijn familie - op zoek naar een betere toekomst - naar de grote stad zijn getrokken, krijgen alle dorpservaringen weer een geheel nieuw perspectief. De weg is liefdevol en met humor geschreven, waardoor steeds de rijkdom van de menselijke fantasie de armoedige middelen van bestaan overstemt. Hierdoor én door het sterk autobiografisch karakter van het boek wordt ons tevens inzicht gegeven in de ontwikkeling tot het schrijverschap. Bibhoeti Bhoeshan Bannerji (1894­1950) is een van de vele romantische auteurs in de Bengali-literatuur uit de eerste helft van deze eeuw. Hij werd geboren in Muratipur, een plaatsje ten noorden van Calcutta. Van de vele romans en korte verhalen die hij heeft geschreven, is De weg (1929) het bekendst en vermoedelijk de meest gelezen roman in Bengalen.