Dood Is Niet Dood

Op 4 oktober 1996 komt een abrupt einde aan het leven van Tobias. Hij verongelukt dodelijk, fi etsend op weg naar zijn vrienden. Dit boek beschrijft de wanhoop en het verdriet van een moeder die haar kind verliest. Het is het verhaal van een wereld die instort. Van het onverzadigbare verlangen om bij je kind te zijn. Van het niet meer weten hoe te leven. Wanhoop en verdriet hebben echter niet het laatste woord. Want ruim acht jaar na zijn overlijden spreekt Tobias de verrassende woorden tot zijn moeder: Dood is niet dood, ik lééf . Die woorden zijn de basis voor vele transmissies van overgegane zielen. Ze laten een fascinerend beeld zien van de zeven staten van zijn waarin een ziel kan verkeren. Een beeld dat wordt verrijkt en geillustreerd door zeven spirituele afbeeldingen, vol van symboliek en verbeeldende visuele kracht. Er ontstaat een geheel nieuw perspectief over de grenzen van de dood heen: dood is niet dood! Dit boek is daarmee niet alleen het verhaal van een moeder die haar kind verliest. Het is bovenal een boek van hoop en troost, een uitnodiging aan iedereen die worstelt met verlies en verdriet. Het wil een handreiking zijn aan alle mensen die, in de thuissituatie of beroepsmatig, medemensen begeleiden in het aanvaarden en verwerken van de eindigheid van het leven. Niet in de laatste plaats is het boek ook een bemoediging voor allen die opzien tegen het afscheid nemen van het aards bestaan, met allen die hen daarin lief zijn. De ogenschijnlijk doodlopende weg van het moeten loslaten krijgt een onverwacht vervolg in het opnieuw kunnen verbinden. Het is een cirkel die wordt gesloten tot een heilzame kring van Licht en Liefde die geen einde kent.