Gedenk Te Sterven
de dood en de filosofen
Maak tweedehands je eerste keus
- Let op: door stakingen bij BPost in België kan je pakketje later komen.
- 30 dagen retourgarantie
- Gratis verzending vanaf 4 boeken of 40 euro
- Krijg van 21 tot en met 29 juni 10%, 15% of 25% korting per stapel.
- Van 21 tot en met 29 juni 4=3 actie op alles.
Stapelweken 2=10% 3-4=15% 5+=25%
4,75
% Oude prijs Normale prijs: € 9,45 (49.74% bespaard)
ISBN
9789025320454
Bindwijze
Paperback
Taal
Nederlands
Auteur
Uitgeverij
Singel Uitgeverijen
Jaar van uitgifte
2003
Aantal pagina's
186
Waar gaat het over?
'Filosoferen is leren hoe te sterven' - hoe filosofen dachten over de dood en hoe de dood kwam voor de filosofen
De zestiende-eeuwse filosoof Michel de Montaigne was gefascineerd door de dood: 'Ik [heb] me aangewend de dood niet alleen in gedachte te houden, maar er ook voortdurend over te praten; en er is niets waarnaar ik zo graag informeer als naar hoe mensen gestorven zijn: wat zij hebben gezegd, hoe hun gelaatsuitdrukking was en hun houding; ook zijn er in de geschiedenisboeken geen andere passages waar ik zo aandachtig nota van neem. Wie de mensen leert te sterven, leert ze te leven.'
Geïnspireerd door deze woorden behandelt dit boek de dood van ruim twintig filosofen: hoe dachten zij over de dood en hoe brachten ze het er zelf van af?
Sommige van deze 'filosofische sterfgevallen' zijn aangrijpend, sommige sensationeel of bizar, anderen zijn juist alledaags. Socrates werd veroordeeld tot de gifbeker en ook Seneca moest zelfmoord plegen, Hume stierf net zo waardig als ongelovig. Lamettrie overleed na het eten van een bedorven pastei, Gödel daarentegen hongerde zichzelf uit. Spinoza stierf als een wijze, terwijl Nietzsche pas tien jaar nadat hij krankzinnig was geworden uit zijn lijden werd verlost, en Schopenhauer ging nog even, nadat hij was opgestaan uit bed, in zijn sofa zitten en viel toen rustig in een slaap waaruit hij nooit meer zou ontwaken.
De zestiende-eeuwse filosoof Michel de Montaigne was gefascineerd door de dood: 'Ik [heb] me aangewend de dood niet alleen in gedachte te houden, maar er ook voortdurend over te praten; en er is niets waarnaar ik zo graag informeer als naar hoe mensen gestorven zijn: wat zij hebben gezegd, hoe hun gelaatsuitdrukking was en hun houding; ook zijn er in de geschiedenisboeken geen andere passages waar ik zo aandachtig nota van neem. Wie de mensen leert te sterven, leert ze te leven.'
Geïnspireerd door deze woorden behandelt dit boek de dood van ruim twintig filosofen: hoe dachten zij over de dood en hoe brachten ze het er zelf van af?
Sommige van deze 'filosofische sterfgevallen' zijn aangrijpend, sommige sensationeel of bizar, anderen zijn juist alledaags. Socrates werd veroordeeld tot de gifbeker en ook Seneca moest zelfmoord plegen, Hume stierf net zo waardig als ongelovig. Lamettrie overleed na het eten van een bedorven pastei, Gödel daarentegen hongerde zichzelf uit. Spinoza stierf als een wijze, terwijl Nietzsche pas tien jaar nadat hij krankzinnig was geworden uit zijn lijden werd verlost, en Schopenhauer ging nog even, nadat hij was opgestaan uit bed, in zijn sofa zitten en viel toen rustig in een slaap waaruit hij nooit meer zou ontwaken.
Lees verder
Helaas zijn er geen recensies op dit boek
Meer in Filosofie
Stapelweken 2=10% 3-4=15% 5+=25%
Filosofie in de twintigste eeuw
30% korting
nog 1 op voorraad
5,95
4,16
Stapelweken 2=10% 3-4=15% 5+=25%
Filosofie in de twintigste eeuw
30% korting
nog 1 op voorraad
5,95
4,16
