Goudeiland

De jaren van het 'Wirtschaftswunder' - heerlijke komische, pijnlijke tijden waren dat. Alles kwam uit Amerika: de televisie, de rockmuziek, de grote sleeën en het grote geld. Ongelooflijke tijden braken aan - ook in het kamp Thule, de barakkenwijk van Reykjavik, waar de anarchie sinds tijden zonderlinge vormen aannam. Daar worstelden Tommi, de kleine handelaar en zijn vrouw, Lina de waarzegster, zich door het leven, samen met de hele clan van dropouts van de burgermaatschappij die hoopten dat de Amerikaanse droom waarheid werd. 'Alle guys met wie hij omging leken de gave te bezitten om de mensen door hun uiterlijk schrik aan te jagen. Dove Grjoni was altijd al zo geweest, half Reykjavik nam een omweg als ze hem op straat zagen lopen. 'Maggi Beauty was zo dik geworden dat het volgens Baddi geen zin had dat hij kleren ging kopen; wat hij nodig had was een tent! Zelfs Lúi Lúi; hij was een heel knappe jongeman geweest tot hij op de basis in een gevecht was beland waarbij messen getrokken werden. Daar had hij een litteken aan overgehouden, een diepe donkerrode snee die van zijn slaap over zijn hele wang tot in zijn bovenlip liep. Deze door het leven getekende helden hadden op zijn best een onderkomen in een vensterloos stookhok met een paar lege aquavit-flessen, een ondergepiest veldbed en de zure stank van zweetlaarzen.' Einar Kárason (Reykjavik, IJsland, 1955) is een van de belangrijkste IJslandse schrijvers van dit moment. Zijn romantrilogie Het Duivelseiland, Goudeiland en Het beloofde land werd in IJsland in meer dan 80.000 exemplaren verkocht (op een bevolking van 240.000). Zijn werk is in meerdere talen verschenen. 'Een met flamboyante pen geschreven verhaal over de kolonie van een zootje ongeregeld aan de rand van Reykjavik. Dat maakt nu al nieuwsgierig naar het vervolg van deze trilogie. De Groene Amsterdammer