Guillaume Apollinaire – De nacht is zo mooi met zijn koerende kogels

Deze nacht is zo mooi met zijn koerende kogels Een rivier van granaten stroomt boven ons hoofd Soms licht de nacht even op door een flits Als een bloem die zich opent en dan weer verdwijnt De aarde weeklaagt en als een getijde Stijgt de zingende zee in mijn schuilplaats van krijt Apollinaire meldde zich bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 prompt aan bij het Franse leger. Hij wilde niet stil blijven zitten terwijl anderen vochten; maar in de elf maanden die hij aan het front doorbracht, ging het dichten gewoon door. Naast de gedichten die hij in brieven aan zijn geliefden Lou en Madeleine stuurde, schreef hij een bundel die aan het front werd gedrukt op de stencilmachine van het leger. In mei 1916 moest de gewonde Apollinaire het leger verlaten nadat een granaatscherf zijn schedel had doorboord. Begin 1918 verscheen zijn baanbrekende bundel ‘Calligrammes’. Maar op 9 november 1918, twee dagen voordat de klokken zouden luiden voor de wapenstilstand, stierf hij op 38-jarige leeftijd aan de Spaanse griep. Deze bloemlezing bevat de meest pregnante oorlogsgedichten uit ‘Calligrammes’, en geeft zo een ongeëvenaarde impressie van de waanzin en de schoonheid van het leven aan het front. Tweetalige bundel met voorwoord. Vertaling en voorwoord: Kiki Coumans