Laura's gedichten

Laura Ranger, een meisje uit Nieuw-Zeeland, begon op haar zesde gedichten te schrijven die al snel de aandacht trokken van haar ouders, haar onderwijzers, en uiteindelijk van een bekende uitgever. Toen Laura's gedichten op haar tiende uitkwam, was het meteen een succes. Volwassenen met verstand van poëzie wreven hun ogen uit van verbazing. Laura won een belangrijke prijs en in nog geen halfjaar tijd was haar dichtbundel de bestverkochte aller tijden. Meer dan twintig weken stond ze bovenaan de Nieuw-Zeelandse boekentoptien. Laura's gedichten rijmen een beetje en ze zijn vaak grappig. Ook laten ze zien dat iemand die aan de andere kant van de wereld woont vaak precies dezelfde, en soms hele andere dingen meemaakt als iemand in Nederland. Laura schrijft over de dierentuin, haar vader en moeder, haar kleine broertje, God de poes, het strand, en boeven. En over maki's, pohutukawabomen en een grommende koeskoes. Aan haar gedichten kun je merken dat ze graag met woorden speelt, maar ook van fietsen houdt, van rolschaatsen en zwemmen. Drie klasgenoten van Laura zeiden in een krant: 'Laura schrijft niet zoals andere dichters - je kunt haar gedichten begrijpen en ze zijn interessant om te lezen. (...) Laura's boek is geschikter voor kinderen, omdat kinderen haar gedichten volgens ons beter begrijpen dan volwassenen. Sommige volwassenen lezen ze wel en begrijpen ze misschien, maar kinderen begrijpen ze nog beter - wij in ieder geval wel.' Laura's gedichten werd vertaald door Gerrie Bruil en Guus Middag, die in l996 de Gouden Griffel won met Ik maak nooit iets mee en andere avonturen