Mijn leed, mijn lief / Lifetime

Wie met dementie te maken krijgt, wordt langdurig geconfronteerd met gevoelens van onzekerheid, onmacht en vervreemding. Dat geldt zowel voor de patiënten zelf als voor de mensen in hun nabije omgeving: naasten, familieleden, vrienden, buren, professioneel verzorgenden. Bij dementie voltrekt zich in de hersenen een onomkeerbaar proces waar vooralsnog geen medisch antwoord op gevonden is. Als bij iemand dementie geconstateerd wordt, betekent dit meestal het begin van een lange moeizame weg, die zich voor de patiënt op den duur steeds meer in nevelen hult. Een ingrijpend proces, dat consequenties heeft voor iedereen die erbij betrokken is. Dit boek belicht op een heldere manier de psychologische kanten van dementie. Het geeft inzicht in wat zich gedurende het dementeringsproces afspeelt in het hoofd van de patiënt, maar ook met welke gevoelens en ervaringen partners, familieleden en professionele hulpverleners te kampen hebben. Hoe komt het dat mevrouw Jansen haar eigen man niet meer herkent en dat ze hem zo agressief bejegent? Waarom heeft haar dochter zo overdreven veel kritiek op de verzorgende die haar moeder juist zoveel aandacht schenkt? Wat is de reden dat Carla, die jarenlang de verzorgenden in hun werk met dementiepatiënten begeleidde, plotseling instort? Weten wat er aan de hand is, nadenken over mogelijke achtergronden van het eigen gedrag en dat van de andere betrokkenen, brengt begrip voor elkaars situatie. Vandaaruit geeft het boek praktische handvatten die de omgang met elkaar kan vergemakkelijken. Daarmee is MIJN LEED, MIJN LIEF een waardevolle leidraad, die steun en houvast biedt aan iedereen die vanuit zijn eigen situatie met dementie te maken heeft. Dr. Bère Miesen (*1946), klinisch gerontoloog, geregistreerd klinisch psycholoog NIP, studeerde in I970 af aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. In 1990 promoveerde hij op het proefschrift Gehechtheid en dementie. Hij is verbonden aan het Psychogeriatrisch Centrum Mariënhaven in Warmond en parttime gedetacheerd bij de vakgroep Klinische en Gezondheidspsychologie van de Rijksuniversiteit Leiden. In 1995 werd hem de Psychogeriatrieprijs toegekend.