Ongemakkelijke portretten

Gewapend met een minutieus observatievermogen en een weelderige fantasie schildert Marie Kessels portretten van onder andere een tassengek, een uitvinder die niets meer uitvindt, de rups, de dadel, het vuil en de liefde: 'Ze heeft een hekel aan half werk. Ze stoort zich niet aan de menselijke maat. Ze is onstuitbaar. Zonder pardon kraakt ze je open alsof je nog brozer bent dan de kalkschaal van een kippeneitje.' Kessels zuigt de lezer een op zichzelf staande, weliswaar absurde maar onmiddellijk vertrouwde wereld in, waar een mens een plantengedaante kan hebben of een plant een mensengedaante, de liefde zich niet stoort aan de menselijke maat en een tas de navel van de wereld is waaraan alle punten in de tijd en ruimte vastzitten. 'Steek je hoofd in een leren tas en ruik! Daar verdwijn je al in een tijdmachine die je nu eens naar dit jaar, dan weer naar dat jaar van je leven vervoert, terwijl je voeten stevig op de aarde rusten.' Marie Kessels (Den Bosch, 1954) schreef eerder de romans Boa (1991), bekroond met de Van der Hoogtprijs, Een sierlijke duik (1992), waarvoor haar het Charlotte Köhler-stipendium werd toegekend en De god met gouden ballen (1995) die werd genomineerd voor de Libris Literatuur Prijs. 'Met De god met gouden ballen heeft Marie Kessels voor de derde keer bewezen dat zij een schrijfster is met een eigen toon en thematiek, en met een eigenzinnige, subtiele stijl.' Trouw 'Een hommage aan het leven, geschreven in Kessels' nu welbekende eigen stijl: impressionistisch, lyrisch, krachtig en teder tegelijk, ingehouden eruptief, exuberant sereen.' De Morgen 'Een schrijfster die over een zeer intense verbeeldingskracht beschikt, vol humor en verwondering.' de volkskrant